Blog
Blog
Een spoor van licht
Maandag 18 november 2002 was herfstig: grauw, guur en vochtig. Nog geen 24 uur eerder was ik in Kraków aangekomen na een vermoeiende busrit met zwijgende Polen. Ze hadden nauwelijks aandacht geschonken aan The Naked Gun, die de chauffeur ons ter vertier aanbood gedurende de donkere nacht door Duitsland - op een miniscuul tv-scherm, met Poolse nasynchronisatie. Herdershonden hadden ons nog wel even opgeschrikt bij de grens, maar verder was de bus in diepe rust verzonken geweest. Bij het ochtendgloren waren we de oude Poolse hoofdstad binnengereden. Ik had me uitgerekt en met mijn ogen geknipperd bij het uitstappen. Ik was er.
Het zicht op ontbreeksel
De wintervlucht van Schiphol naar Newark was slecht bezet. De twee stoelen naast mijn raamplaats waren leeggebleven waardoor ik mijn benen ontspannen had kunnen uitstrekken boven de Atlantische Oceaan. Het water lag nu achter ons, en er doemde een volkomen besneeuwd Newfoundland op. Noord-Amerika was wit zover je keek. Het toestel maakte een ruime bocht landinwaarts over het wat eentonige landschap. Toen zag ik de stad.
Contouren van een ramp
Bachs doopvont
Reisaantekeningen