Wat Rome is voor katholieken, is Echmiatsin (officiële naam: Vagharshapat) voor Armeniërs. Volgens de overlevering kreeg Gregorius de Verlichter (257-331), de grondlegger van de Armeens Apostolische Kerk, hier in 301 een visioen waarin Jezus Christus zélf hem opriep op deze plek een kerk te bouwen.


In werkelijkheid werd, zoals zo vaak gebeurde, deze kerk gebouwd op de plek waar een voor-christelijke tempel had gestaan. Zij had eerst de traditionele vorm van een basilica (d.i. een rechthoekig schip - met al dan niet twee zijschepen - en een apsis aan het eind), maar werd in 483 vervangen door een in een vierkant gevatte kruisvormige kathedraal met apsiden en vier vrijstaande zuilen waarop een houten koepel rustte, de eerste en oudste ter wereld. In 618 werd het hout van de koepel verwisseld voor steen. Thans vormt de kathedraal van Echmiatsin het spirituele centrum van de Armeense Kerk, en is tevens zetel van de Katholikos, de Patriarch van zo’n negen miljoen Armeniërs wereldwijd.


De kathedraal heeft in de loop van de tijd aanzienlijke renovaties en uitbreidingen ondergaan. Veel van wat de bezoeker nu aantreft, stamt uit de zeventiende eeuw, zoals de tamboerschilderingen en de medaillons in de koepel, de klokkentoren, de ommuringen en de gesneden versieringen aan de buitenzijde. Het centrale grondplan van de kerk is echter altijd blijven bestaan.


De kathedraal beschikt ook over een museum, waar Engelssprekende diakenen tekst en uitleg geven bij de overblijfselen van de oude heidense tempel onder de kerk. De schatkamer bevat enkele bijzondere relikwieën, waaronder de lans waarmee Christus werd doorboord; deze zou door de apostel Judas Taddeüs naar Armenië zijn gebracht. Daarnaast zijn nog een stuk hout van Noachs ark, de rechterhand van Gregorius de Verlichter, en enkele andere relieken te bezichtigen.

HOME
OVER MIKIPEDIA
LANDEN
FOTO’S
VIDEO’S
KUNST
LITERATUUR
BLOG

COLOFONhome.htmlover_mikipedia.htmllanden.htmlfotos_%281%29.htmlvideos.htmlkunst.htmlliteratuur.htmlBlog/Blog.htmlColofon.htmlshapeimage_5_link_0shapeimage_5_link_1shapeimage_5_link_2shapeimage_5_link_3shapeimage_5_link_4shapeimage_5_link_5shapeimage_5_link_6shapeimage_5_link_7shapeimage_5_link_8

De Heilige Liturgie neemt een belangrijke plaats in de eredienst van de Armeniërs in. Het is niet alleen een (vast) patroon van liedereren en ceremonieën, maar vormt ook de meest intieme ontmoeting van de gelovige met God. In de badarak komt Jezus Christus, ondersteund door muziek en rituelen, op twee manieren naar zijn volk toe: via het Woord, en via zijn Lichaam en Bloed - de Eucharistie. Dit zijn de twee pilaren van de liturgie in alle oude apostolische kerken.

In het visioen dat Gregorius kreeg tijdens zijn missiewerk in Armenië, scheurde de
hemel open en scheen een scherpe lichtstraal op aarde. Hierlangs kwam Jezus Christus, vergezeld door engelen, naar beneden. Met een gouden hamer sloeg Hij op de grond, waaruit een prachtige zuil verrees. Deze zuil veranderde terstond in een kerk. Toen het visioen was vervaagd, bouwde Gregorius een klooster en noemde het Echmiatsin, wat betekent: De plek waar de eniggeborene neerdaalde.