Het klooster van Khor Virab (Armeens voor diepe put) is een van de meest populaire bestemmingen van het land. Het was hier dat koning Trdat III (250-330) Gregorius de Verlichter dertien jaar opsloot in een ondergrondse ruimte. De plek is van groot belang In de Armeense geschiedenis. Er ging een bloedige geschiedenis aan de opsluiting van Gregorius vooraf:


De vader van Trdat III, koning Khosrov van Armenië, werd in 252 vermoord door Gregorius’ vader Anak (een Parth) in opdracht van de Sassanidische koning Ardashir, die Armenië bij zijn rijk wilde voegen. De stervende Khosrov gaf opdracht de familie van Anak uit te roeien.


Alleen Anaks zoon Gregorius wist aan deze exterminatie te ontkomen. Hij werd vervolgens in Caesarea (Cappadocië, het huidige midden-Turkije) opgevoed door Sophia, een christin, die hem het geloof bijbracht. Gregorius keerde terug naar Armenië en werd daar door Trdat III - die niets van zijn achtergrond afwist maar onder de indruk was van zijn kennis en intelligentie - opgenomen in de hofhouding als secretaris. Pas toen Gregorius weigerde een heidense godin te aanbidden, liet Trdat antecedentenonderzoek naar hem doen. Hij ontdekte dat Gregorius een devoot christen was, én dat diens vader de moordenaar was van zijn, Trdats, vader. Hierop liet Trdat hem in een diepe put gooien, ervan uitgaand dat Gregorius het niet zou overleven. Dit deed Gregorius echter wel, dankzij een christelijke vrouw die hem water en brood gaf.


Dertien jaar later werd Trdat gekweld door een psychische ziekte. Zijn zuster kreeg toen een droom waarin zij Gregorius haar broer zag genezen. Zij vertelde dit aan Trdat, die Gregorius uit de put liet halen. Gregorius zei hem dat alleen het geloof in Jezus Christus heling zou brengen. Trdat bekeerde zich tot christen, genas, en riep het christendom uit tot staatsgodsdienst van Armenië. Zo werd het land de eerste christelijke natie ter wereld.   


Khor Virab (de huidige gebouwen stammen uit de zeventiende eeuw) ligt tegen de streng bewaakte Armeens-Turkse grens en nagenoeg aan de voet van de berg

Ararat (5.165 mtr). Vanaf Khor Virab heeft de bezoeker - mits het helder is -

een schitterend zicht op de heilige berg van de Armeniërs.  

HOME
OVER MIKIPEDIA
LANDEN
FOTO’S
VIDEO’S
KUNST
LITERATUUR
BLOG

COLOFONhome.htmlover_mikipedia.htmllanden.htmlfotos_%281%29.htmlvideos.htmlkunst.htmlliteratuur.htmlBlog/Blog.htmlColofon.htmlshapeimage_8_link_0shapeimage_8_link_1shapeimage_8_link_2shapeimage_8_link_3shapeimage_8_link_4shapeimage_8_link_5shapeimage_8_link_6shapeimage_8_link_7shapeimage_8_link_8

De Armeniërs zien al sinds vroeger tijden eerbiedig op naar de Ararat. Zij beschouwen zich als de afstammelingen van Hayk, een achterachterkleinzoon van Noach, wiens ark volgens de Bijbel op de Ararat vastliep na de zondvloed (Genesis 8:4).


Vandaag de dag is de berg hét nationaal symbool van Armenië en staat tevens in het wapenschild van het land. In de hoofdstad Yerevan en vanuit veel andere plaatsen in Armenië zijn de twee toppen van de Ararat te aanschouwen. De berg is echter onbereikbaar voor de Armeniërs omdat deze in Turkije ligt.

Nog vóór keizer Constantijn de Grote in 313 het Edict van Milaan ondertekende, waarmee hij een definitief einde maakte aan de christenvervolgingen in het Romeinse Rijk, voerde koning Trdat III van Armenië in 301 het christendom als staatsgodsdienst in. Daarmee werd Armenië het eerste christelijke land van de wereld. Hij kwam tot dit besluit, zo zegt het verhaal, nadat hij door Jezus Christus was genezen van een kwellende geestesziekte.