De (Voormalige Joegoslavische) Republiek Macedonië is een geheel door land omgeven staat in Zuidoost-Europa. De republiek wordt omsloten door Bulgarije, Griekenland, Albanië, Kosovo en Servië, en bestaat sinds 8 september 1991.

De naam Macedonië is door de eeuwen heen op verschillende manieren gebruikt en heeft steeds iets ander betekend. Oorspronkelijk was het een koninkrijk, waar de Makedones (Grieks voor Macedoniërs) woonden. Dit gebied kwam ongeveer overeen met de huidige Griekse regio. De Oud-Macedoniërs spraken een taal die mogelijk verwant was aan het Grieks. Onder Alexander de Grote (356-323 v. Chr) was Macedonië voor korte tijd een wereldrijk dat zich tot de Indus uitstrekte. Na Alexanders dood werd dit rijk verdeeld onder zijn generaals; Macedonië kwam met Griekenland onder generaal Cassander, die zich tot koning liet kronen. In 168 v. Chr. veroverden de Romeinen het koninkrijk en voegden het als provincie toe aan hun rijk.

De geschiedenis van de moderne Macedoniërs begint In de zevende eeuw als hun voorouders zich vanuit het noorden in het gebied vestigen. Zij waren Slaven, die hun urheimat rond de Prypjatmoerassen (bij Tsjernobyl, Oekraïne) hadden verlaten en op zoek gingen naar nieuw land. In de eeuwen erna was Macedonië onderdeel van resp. het Bulgaarse, het Servische en het Ottomaanse Rijk.

Pas laat in de negentiende eeuw begon een eigen Macedonische identiteit te ontstaan. Na de Tweede Balkanoorlog (1913) werden de grenzen van het land ongeveer vastgelegd zoals we deze vandaag kennen. Toch zou Macedonië nog tachtig jaar deel uitmaken van Joegoslavië voordat het een zelfstandig land werd. De bevolking is van oudsher zeer divers: er wonen Slaven, Albanezen, Grieken, Turken en zigeuners. Dit zorgt geregeld voor spanningen in het kleine Balkanland.